لحظه هایی که می گذرند

.....

ترس مسافران قطار را فرا گرفته بود

و هر خانه ای پر بود از موارد ممنوع !

اغلب شهروندان قانون گرا

با خشم نفرین می کردند

و بهترین خوانندگان

آوازشان را از یاد برده بودند

وفتی مردم پی به حقیقت بردند

قسم خوردند که رازنگهدار باشند

و گاهی که زیر فشار و خفقان

به فرشته بودن تظاهر می کردند

بدل به هنر پیشه شده بودند

در حالیکه هنرپیشگان واقعی دست از کار کشیده بودند  .....

فکر می کنم ،  باید ترسید از مردمی رازداری کنند و به فرشته بودن تظاهر.

فکر می کنم ،  آواز را از خواننده بگیری او حتی نمی تواند روزمرگی کند .

فکر می کنم  ، وقتی خانه ها پر از ممنوعه شد تنفس هم بر انسان متعهد حرام می شود .

فکر می کنم بند های شعر هانگ یونگ یو را حس می کنم بارها و بارها ، این یک سیاه نمایی نیست !!! اما نمی دانم چیست ؟

نظرات ()