لحظه هایی که می گذرند

تا به حال مدیرانی را دیده اید که بصورت فرمایشی مدیریت می کنند ؟ یعنی حتی در کوچک ترین تصمیمات سازمان به جای یک رای موافق از آنها استفاده می شود!

متاسفانه در کشور ما به دلیل عرفی بودن خیلی از مسائل این مدل مدیریتی بسیار زیاد دیده می شود.

یعنی مدیر محترم می بایست به صورت موازی خود را با مدیران دیگر هماهنگ کند و یا در تصمیم گیری های سازمان ، عضو موافق جمع باشد .

مدیریت تعارف ندارد .عادت دادن افراد جامعه به مدیریت تعارفی ، بصورت شما بفرمایید ! هر چه شما بگویید از دید من درست است و از این دست جملات ، عاقبتی جز ایجاد بحران و اداره جامعه به طریق سوار شدن بر امواج ناشی از این بحران نخواهد داشت که البته بسیار کم پیش می آید که به ساحل سلامت برسد و اغلب بخشی که این گونه مدیریت می شود پیش از موعد به قعر خواهد رفت .

ماحصل این روش دلسرد کننده رکود در امور حیاتی سازمان خواهد بود .

یکی از بهترین راه ها برای مواجهه با این گونه شرایط برای یک مدیر ،اداره کردن خود است به این ترتیب که قبول کند در حیطه اختیارات منطقی نه عرفی حق دارد حرف خود را بزند ،اعتراض کند و حتی برنامه ارائه دهد چون در غیر اینصورت باید منتظر باشد واحد آبدارخانه در تصمیم گیری های کلان فعال شود .

نظرات ()