لحظه هایی که می گذرند

از قدیم به ما یاد داده اند که حسرت زمانی که از دست دادی نخور ! به الان برس و به آینده فکر کن .

واقعا زمان هایی که ما از دست می دهیم مهم نیست و نباید به آنها فکر کرد ؟

آیا قدیمی ها به صرف عاقبت اندیشی به این نتیجه رسیدند که زمان های از دست رفته را باید در برابر آینده ای نامعلوم سر برید ؟

یعنی نباید پرهیز کرد از به بطالت گذشتن همین ثانیه ای که گذشت ؟

این ایده خوبی است که به گذشته فکر نکنیم و با فکر گذشته آینده را تباه نسازیم اما اگر با شعار هایی که عمده آن ها عملی نمی شوند لحظه های بعد را پیش فروش کنیم چه ؟

فکر میکنم گاهی زود دیر نمی شود ! اغلب برای مرداب دیر شده .

نظرات ()