لحظه هایی که می گذرند

گاهی باید خودمان را رها کنیم یا بسپاریم به دست زمان

زمان خیلی چیز ها را مشخص می کند و گذر زمان به ما تعریف های تازه ای از خودمان می دهد .

رها شدن از چنگ  دقیقه ها شاید ابتدا سخت باشد اما کم کم به عادتی مبدل می شود که می تواند لحظات آتی ما را نجات دهد .

باید به خودمان فرصت بدهیم که در زنجیر زمان محبوس نشویم .

- دیگر نوشت اینکه تازگی ها دلنوشته هایم زیاد شده و این زیاد جالب نیست .

نظرات ()

از قدیم به ما یاد داده اند که حسرت زمانی که از دست دادی نخور ! به الان برس و به آینده فکر کن .

واقعا زمان هایی که ما از دست می دهیم مهم نیست و نباید به آنها فکر کرد ؟

آیا قدیمی ها به صرف عاقبت اندیشی به این نتیجه رسیدند که زمان های از دست رفته را باید در برابر آینده ای نامعلوم سر برید ؟

یعنی نباید پرهیز کرد از به بطالت گذشتن همین ثانیه ای که گذشت ؟

این ایده خوبی است که به گذشته فکر نکنیم و با فکر گذشته آینده را تباه نسازیم اما اگر با شعار هایی که عمده آن ها عملی نمی شوند لحظه های بعد را پیش فروش کنیم چه ؟

فکر میکنم گاهی زود دیر نمی شود ! اغلب برای مرداب دیر شده .

نظرات ()