لحظه هایی که می گذرند

بعضی از آدمها باهوشند اما بازیگر های خوبی نیستند .

بعضی دیگر هوش متوسطی دارند اما بازیگرهای خوبی هستند .

بعضی از آدمها ، فقط فکر می کنند باهوشند و خوب بازی می کنند .

خلاصه اینکه تعداد کمی از آدمها نه بازی می کنند و نه از هوششان علیه دیگران استفاده می کنند .

گاهی ما نمی خواهیم برای کسی کاری انجام دهیم هزار و یک راه نرفته را می رویم که طرف مقابل را در شرایط فرار ، قرار دهیم .

گاهی ما از آدمها ، خسته می شویم و آنقدر خسته کننده رفتار می کنیم که انتقام عادتی که ترکش هم موجب مرض است را از طرف مقابل بگیریم

خلاصه اینکه عده ی کمی از آدمها ، وقتی خسته می شوند و یا نمی خواهند برای دیگری خوب باشند ، صادقانه اعتراف می کنند  .

تنها خداست که می ماند ....

از این همه یادگاری های تلخ ، همیشه آنی که قلب را تلختر  می کند ، تا ابد ذهن انسان را پر می کند ....

نظرات ()

امروز تصمیم دارم که از دوستی با شما حرف بزنم .. دوستی شاید تنها موضوعی است که من بارها و بارها در این وبلاگ به آن پرداخته ام ..

به نظر من دوستی اتفاقی است که ارزش وقوع آن کاملا به اندازه قلب های ما بستگی دارد .

من در بیشتر رابطه های دوستانه ای داشتم  هیچ وقت پرونده دوستی را نبسته ام و همیشه راهی را برای بازگشت به دوستی برای خودم نگه داشتم  . اغلب کسانیکه مرا می شناسند این روحیه را بخاطر دارند .

گاهی فکر می کنم کسانیکه ارزش دوستی های قبلی شان را نمی دانند اصالت احساسی شان را راحت از دست می دهند . باید قدر همه تلخکامگی ها را هم دانست چرا که شروع فصل تازه ای است در زندگی پیش روی ما .

امروز که فکر می کنم درمی یابم که حتی دوستان نوجوانی ام را حفظ کرده ام و در جایی از رویداد های زندگی بارها و بارها آنها را می بینم ...

یادمان باشد حذف دوستان حتی آنهایی که با یک خاطره بد ، دفترشان را بسته ایم خطی است که ما روی دوره ای از زندگیمان می کشیم ....

بین خطوط این نوشته به این ختم خواهد شد که همه دوستانم را دور و نزدیک امروز دوست یا دشمن ،  دوست دارم  .

آبان ماه مثل دی ماه و خرداد از آن ماه هایی است که تولد خیلی از دوستانم را باید تبریک بگویم ..

......

نظرات ()

نکته اول :

امروز را که با خوانشی  جدید از خلقت پیوند دارد گرامی می دارم و گرامی تر یادبودی از نام حقیقت در دل تاریک شبهای تردید ، در تشویش های یک حرا و هم نشینی های سکوت جاری بود محمد برگزیده ترین برگزیدگان که امانت اولین داشته اش بود و صداقت همه اندوخته اش ...

به نام پیام آور مهر ، پیام آور دوستی ، پیام آور عشق و مودت به نام مرسل و خاتم  به نام شب نشین و هم نشین همه خوبان،  این برانگیختگی مبارک باد ..

که با این نام چقدر حرفها دارم برای گفتن چقدر بغض ها دارم برای شکستن ، طریقتش نور و الفتش منور ...

نکته دوم :

اندر احوالات رسانه ای بودن

آنچه این روزها درگیرم می کند فکر رسانه ای هایی است که رسالتشان را گم کرده اند ..

شاید شرط اول رسانه ای بودن این است که چون مطرب مهتاب روی آنچه را که دیدی بازگو کنی ، آنچه را شنیدی واگویه ...ما همگان محرمیم ...

و اما نکته سوم :

شاید باید فکر تازه ای کنم برای بازگشت به روزهای خوب شاعرانگی

نکته آخر هم برای همه دوستانی که سلیقه ام را قبول دارند :

بی بهره نباشید از :

آلبوم سمفونی سیاه که کنسرتی از گروه Within Temptation که در سال 2008 اجرا شده است و عصاره هنرمندی این مجموعه است .

کتاب تونل اثر ارنستو سوباتو از نشر نیلوفر که می تواند کلی روحیه شما را تغییر دهد ....

نگاهی دوباره به غزلیات سعدی که کافی است کمی عاشقی را پیش مایه اش کنید و لذتی ببرید از این احوالات ..

و از همه مهمتر در این گرمای بی سابقه و نفس گیر خوردن مایعات برای مصون ماندن از گرمازدگی ها و خلاصه بیمار شدن ..

چقدر دلم یک همایش وبلاگی می خواهد بود آیا که شود ؟؟!!!

آرزو می کنم روزهای خوبی را در آینده برای شما و کشورم ایران

نظرات ()

در حین سرخورده کردن دوستانمان باید دقت کنیم به همان اندازه که تحقیر می کنیم در واقع در همان لحظه تحقیر می شویم چرا که نشان می دهیم  آنقدر ظرفیت نداشتیم که دوستمان را اصلاح کنیم و فورا رفتیم سراغ تخریب ...

نظرات ()

تا به حال به هدیه گرفتن فکر کرده اید ؟

بهترین هدیه ای که شما را خوشحال می کند چیست ؟

و شما آیا برای خوشحال کردن دیگران از چیزهایی که لذت می برید استفاده می کنید یا به این فکر می کنید که هدیه شما ، ویژه باشد .

گاهی آدم ها ساده هدیه می دهند و چقدر دوست دارم آدمی را که با یک لبخند بی هیچ شاخه گلی شادی هایش را به من هدیه می دهد .

نگه داشتن هدیه حتی اگر بی مصرف باشد حتی اگر دوست داشتنی نباشد . حتی اگر دلخواه ما نباشد این نکته را در ما زنده نگه می دارد که کسی ، روزی ، به دلیلی ، از ما یاد کرده و دوستمان داشته ....

هدیه های کوچک یادهای بزرگ را خواهد ساخت .

نظرات ()

تا به حال شده که به دوستتان اعتماد کنید ؟این اعتماد بر چه اساسی شکل می گیرد ؟ خیلی از ما با روحیات خاص خودمان ترجیح می دهیم در قبال دیگران محافظه کارانه مورد اعتماد باشیم اما اعتماد نکنیم . استراتژی ما این است . من همه چیز را بدانم او بعضی چیز ها را .

این روش در مراحل ابتدایی آشنایی جواب می دهد اما  به تدریج وقتی دوستی ما عمق پیدا می کند رفته رفته تصویری که از ما در ذهن دوستمان باقی می ماند و تقویت می شود چیزی شبیه یک جاده یک طرفه است .

او از ما هیچ نمی داند و ما با زیرکی که البته خودمان اسمش را زیرکی می گذاریم در پی پنهان کرد ابتدایی ترین مسائلمان هستیم .

این دوستی به هر اندازه که در دوست ما ریشه دار شود به دلیل اینکه اوهمیشه در اعتماد خواهی یک گام از ما عقب تر است احساس منفی ناشی از غیر معتمد خواندن او از سوی ما ، در او بیشتر وبیشتر خواهد شد .

به نظر می رسد که اگرقرار است به کسی اعتماد نکنیم طرفیت اعتمادی او را هم نسبت به خودمان بالا نبریم بهتر است .

اگر قرار است من از برنامه روزانه دوستم باخبر باشم میبایست این را بدانم که پاسخ هر جمله ای مانند امروز چکار میکنی ؟ امروز چکار کردی ؟ را باید بدهم .

شاید آوردن این مثال از دوستی برای عده ای غریب باشد اما ابراهیم  خلیل الله بود و در بخشی از راهی که رفته بود احساس می کرد کسی به بزرگی خدا می بایست قلبش را آرام سازد و حتما داستان چگونه زنده شدن موجودات در رستاخیز را شنیده اید که جمله معروف این داستان برای من این است که حضرت حق متعال می پرسند به چه منظور می خواهی زنده شدن مردگان را ببینی ؟ و ابراهیم می فرمایند : برای اینکه قلبم آرام گیرد .

و چه ارزشی خداوند بر خلیل خود قائل است که برای آرامش قلبی اش نمایی از رستاخیز را به او نشان می دهد .

با اطمینان ، امروز کسی از دوستش چنین چیزی را نمی خواهد اما آن دوستی ارزشمند است و طرفین را از این ارزشمندی بهره مند می سازد که متقابل باشد وگرنه یکی از طرفین همیشه احساس نا امنی می کند .

البته این نوشته من به این معنا نیست که ما به دوستمان هر چیزی را به بهانه اعتماد بگوییم اما اگر حقوقمان در دوستی مساوی نیست حداقل متشابه باشد .

نظرات ()