لحظه هایی که می گذرند

این روزها ، یاد جزیره ای می افتم که در آندامان با قایق از کنارش رد شدم . جزیره ای که خواب خدا را در من تداعی می کرد و من عاشقش شدم .

این روزها ، هوای دلم ابری است . درست شبیه این جزیره و ابرهای آن روز ... روی یک قایق کوچک و همسفری با جهانگردانی از سراسر دنیا ...

آن روز خوب ابری و  آشنایی با خانم ژوانگ ، عکاس چینی که مثل من تنها سفر می کرد و معتقد بود آندامان ، یکی از شگفت انگیز ترین دریاهای دنیاست .

آندامان دریایی است میان خلیج بنگال ، تایلند ، میانمار و مالزی و اندونزی ... درواقع این دریا جزیی از اقیانوس هند است . جایی از زمین که زیباترین جزایر را در دل خود جای داده است . عکسی که در این یادداشت قرار دادم مربوط به نزدیکی های جزیره پی پی است که در جنوب تایلند قرار دارد . این جزیره بی شک یکی از زیباترین جزایر استوایی با صخره های آهکی ، سواحل شنی و  غارهای بسیار  شگفت انگیز است . ساکنان پی پی بیشتر مسلمانان خونگرم و مهربان تایلندی هستند .

در یادداشت های بعدی در باره پی پی بیشتر برایتان می نویسم

نظرات ()