لحظه هایی که می گذرند

برای همه ثانیه ها

در دانشگاه به ما چه می آموزند ؟

تا به حال به این فکر نکرده بودم که در دانشگاه چه چیز هایی یاد گرفتم .

امروز که مرور کوتاهی داشتم به دوران دانشجویی ، به خودم گفتم اگر دانشگاه قرار نبود مدرک تحصیلی به کسی بدهد آیا بازهم همه علاقمند بودند به دانشگاه بروند ؟

چه خوب بود که بر اساس علاقمندی و توانایی هایمان مطالعه می کردیم و بستر رشد ذهنمیان را مهیا می کردیم آن وقت اگر علاقمند به کسب مدرک تحصیلی بودیم در یک فرآیند نه چندان طولانی مثلا یکساله مجموعه ای از آموخته هایمان را  مراکز علمی و پژوهشی می آزمودند و در مکانهای پژوهشی بروی همه باز بود و .... اینطوری هیچکس مجبور نبود مجموعه از دروسی که شاید هرگز یکبار دیگر در زندگی اش به آنها مراجعه نکند به اجبار و برای کسب نمره قبولی بخواند و از طرفی همان دروس برای عده دیگری در حد یک تخصص ارزشمند بود .

اینقدر هم در حق مطالعه ظلم نمی شود و خیلی ها دلزده نمی شدند از خواندن کتاب .

امان از این آرمانشهر و داستان هایش ، باید ببخشید دیگر درد دلی بود

   + اقلیما (انسیه ) پولادزاده Eghlima( Ensiyeh ) Pouladzadeh ; ٩:۳٧ ‎ق.ظ ; جمعه ٩ اسفند ۱۳۸٧
comment نظرات ()

من یار مهربانم

نمی دانم چرا احساس می کنم یک نوع شکاف مطالعاتی در بین متولدین دهه شصت رخ داده است . متاسفانه انگار نسل جدید کشور چندان تمایلی به کتابخوانی ندارند . شاید خانواده ها به دلیل مشغله های شدید معیشتی و همچنین نهادهای آموزشی به سبب نداشتن برنامه مدون برای توسعه فرهنگ کتابخوانی نقش عمده ای را در تغییر فرهنگ مطالعه در بین نسل سومی ها داشته اند .

به نظر می رسد اگر روند کاهش مطالعات غیر درسی همچنان ادامه پیدا کند زندگی اجتماعی سخت تر و سخت تر خواهد شد چراکه مطالعه کتاب در ابتدای امر به خواننده وسعت دید می دهد و شاید بسیاری از آموزش های اجتماعی در حاشیه مطالعه به دست می آید .

کمتر کسی را می بینیم در نسل جدید که بتوانند حول محور های گوناگون دانش وعلم  براحتی اظهار نظر کنند و دیدن معدود افرادی که چنین امکانی را با مطالعه برای خود ایجاد کرده اند همه را شگفت زده می سازد .

بارها و بارها از دوستانی که در همین برد سنی بوده اند درباره مطالعات آزادشان پرسیده ام و اغلب با پاسخ هایی از قبیل (چندان مهم نیست ) ، ( لزومی ندارد) ، ( علاقمند نیستم ) و ( وقتش را ندارم ) مواجه شده ام .

با این شرایط نسل بعدی کشور با این اندازه از فقرفرهنگی و مطالعاتی چه خواهند کرد؟ آیا فرزندان ما حق این را ندارند که کتابخوانی را یادبگیرند و اگر ما این را ندانیم تکلیف فرزندانمان چیست ؟

کتابخوانی اگر فراموش شود اتفاقی که می افتد این است :

ما از حداقل امکانات ذهنی مان برای ایحاد تعامل اجتماعی استفاده می کنیم در نتیجه حتی نمی توانیم در ایجاد ارتباط موثر از یک ادبیات خوب و مجموعه لغات ارزنده ، بهره مند باشیم .

 

   + اقلیما (انسیه ) پولادزاده Eghlima( Ensiyeh ) Pouladzadeh ; ۸:٢٧ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢ تیر ۱۳۸٧
comment نظرات ()