لحظه هایی که می گذرند

این بخش پایانی قطعه ای است  که امروز نوشتم ترجیح دادم بند های پایانی آن را در وبلاگ بگذارم :

...

اما ستاره را این بار

زمستان های آتی

آرزویی است کودکانه

لغزیدن روی یخ ها

غلطیدن در سپیدی برف

 کنار هیچ هیزمی آب نشدن

و اشتیاق

سر رفتن از هیجان تلنگر هشت پره برف

بر گونه های بی رنگ

و مشامی که سرشار است از  

رایحه یک باغچه گل یخ

ستاره گویی ماندنی است

اگر زمستان نرفتنی است

ستاره گویی ماندنی است .

نظرات ()