لحظه هایی که می گذرند

برای همه ثانیه ها

مدیریت و نوآوری

نوآوری معمولا آخرین دستورکار فوری شرکت ها و سازمان هاست و معمولا باعث رونق یا رکود می شود .اغلب گفتار ها در خصوص نوآوری اغراق آمیز است و بررسی های آزمایشگاهی نشان داده است که هر عامل خلاقیتی تقریبا هر شش سال یکبار بعنوان عامل رشد هویدا می گردد ( البته در این یکی دو سال اخیر در کشورمان آنقدر طرح های زود بازده مد شده که فکر می کنم تئوریسین های مدیریتی جهان باید ترتیبی بدهند که رکورد این نوآوری های مدیریتی در جایی ثبت شود . ) بهر حال تحقیقات نشان می دهد جست و جوی نوآوری محکوم به شکست است ، مگر آنکه مدیرانی که به دنبال آن هستند زمانی را صرف یادگیری از گذشته کنند . (پس به یاد داشته باشیم مطالعه رفتار مدیران گذشته می تواند در ظهور یک خلاقیت و شگفتی تضمین کننده باشد و انکار رفتارهای مدیریت قبلی به نوعی بستن راه های منتهی به تفکر خلاقانه است. )

مدیران با دیدگاه ابتکاری همیشه مراقب دو دسته از عوامل سازمان هستند ؛یکی آنهایی که کار برایشان انگیزه خاصی را در برندارد و دسته دوم کسانیکه درامدزایی سیستم به آن گروه بستگی دارد.

نوآوری های مهم اغلب خارج از یک سازمان یا فراتر از بازیگران جاافتاده ان روی می دهد و این امر فشار مضاعفی است بر سازمان برای یافتن ایده های بهتر و تحمیل مفاهیم بزرگتر بعدی .

و در نهایت حتی فنی ترین خلاقیت ها به رهبر قدرتمند دارای مهارتهای ارتباطی نیاز دارد و بدون توسعه ایده ، در بحث نوآوری اهداف کوتاه مدت را کسب خواهند نمود .

   + اقلیما (انسیه ) پولادزاده Eghlima( Ensiyeh ) Pouladzadeh ; ٩:۳۳ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٢ دی ۱۳۸٦
comment نظرات ()