لحظه هایی که می گذرند

همیشه زندگی جوری نیست که ما دوست داریم اما همیشه هر اتفاقی که می افتد خواست خدا و ماحصل رفتار و تصمیمات ماست .

دوست دارم یاد بگیرم

دلخور نباشم

دلخور باقی نمانم

به دلخوری های گذشته ام فکر نکنم

خلاصه دوست دارم اینجا اعتراف کنم ... عادت عجیبی دارم به تنهایی

و از هیچ چیز و هیچکس به اندازه تنهایی لذت نمی برم .

اغلب نوشته های من حاوی جملاتی بدون نقطه است یعنی جمله ها ادامه دارد اما من معمولا از نوشتن آنها اجتناب میکنم .

روزگاری دوست داشتم کسی یا کسانی خواننده خطوط نانوشته ام باشند برای همین

عادت دارم بعضی وقت ها خرده کلماتی را در جاهایی یادداشت می کنم . این نوشته هم از همین دست یادداشت هاست .

باید به تنهایی ها احترام گذاشت مخصوصا تنهایی های خودخواسته ....

نظرات ()