لحظه هایی که می گذرند

من چنان پروانه ، بی پروا

زیستن نتوانم

حال پرسوختنم می دانی

اینچنین سوختنی نتوانم

زندگی ، مرگ ، همه نام تو بود

من که طوطی صفتم

سرسبزم را دادم بر باد

اینچنین راکد و تنها در کنج قفس

هیچ ، پر ریختنی نتوانم

عشق تو ، عشق تو بود

تو چه دانی که همه بود منی

اما من

ناگزیر

اینچنین زیستنی نتوانم

نظرات ()