لحظه هایی که می گذرند

این روزها وبلاگ نویسی برایم سخت ترین کار دنیاست .

این روزها فکر کردن حتی در خواب دم دستی تر از آب خوردن است .

خیابان ها شلوغ و گرم

دوست دارم مسافرت بروم اما مشغله کاری اصلا اجازه نمی دهد ..

چند شعر جدید نوشته ام

گرفتار یک موسیقی عجیبم

وبلاگ های پرستاری را بررسی می کنم و نتایجش را بزودی باید منتشر کنم

از همه مهمتر جشنواره وبلاگ نویسی دفاع مقدس که آرزوی برگزار کردنش را داشتم و آغاز شده است .

نگاه به حماسه به انسان جانی دوباره می دهد ...

و در آخر دکلمه ١٢ قطعه دوست داشتنی را به پایان بردم چون تنها صداست که می ماند .

روزگار خوبی داشته باشید ...

نظرات ()